Dolunay IV. Bölüm

IV. BÖLÜM

—           David, hepsini açıklayabilirim.

—           Açıklamanı dört gözle bekliyorum.

—           Öncelikle kurt kelimesinin insanı biraz ürküttüğünü biliyorum. Ama biz öyle istediği zaman kurta dönüşebilen ve vampirlerle kavgalı canlılar değiliz.

—           Bir saniye. Vampirler de gerçek mi?

—           Evet. Hepsi gerçek. Vampirlerle çok iyi anlaşmasak da ebedi bir düşmanlığımız da yok. Hepimizin asıl hayali normal bir yaşam sürmek. İnsanlara zarar vermek gibi bir amacımız da yok.

—           İstediğimiz zaman dönüşemiyoruz demiştin. Ne zaman dönüşüyorsunuz?

—           Dolunay zamanlarında. Dönüştüğümüzde de insan kurt karışımı çirkin bir yaratık olmuyoruz. Tamamen kurt oluyoruz. Güneş doğunca insan halimize geri dönüyoruz. Fakat kurtken yaptıklarımızın hiçbirini hatırlamıyoruz.

—           Yani bir insana da saldırabilirsiniz?

—           Belki. Ama zaten kimseye zarar vermemek için dolunay zamanlarında şehir dışına çıkıyoruz. Kimimiz terk edilmiş kasabalara, kimimiz ormana. Ama kesinlikle şehirde kalmıyoruz. Benim de her dolunay zamanında iş bahanesiyle şehir dışına çıkmamın nedeni bu.

—           Demek bu kadar zaman benden tüm bunları sakladın ha?

—           Nasıl söylememi bekliyordun? Bana önyargıyla yaklaşacaktın, hatta belki de korkacaktın. Seni kaybetmek bu dünyada göze alacağım en son şey.

—           Hepsini bir şekilde hallederdik. Senden o kadar kolay vazgeçeceğimi mi düşünüyordun gerçekten?

—           Artık hiçbir önemi yok. Nasıl olsa her şeyi öğrendin. Asıl önemli konu şu; bu dolunay kurda dönüşmedim. Nedenini bilmiyorum ama bu gerçekten korkutucu. Bir kurdun dönüşmemesi genellikle çok yaşlı kurtlar için geçerlidir. Zaten sonraki aya varamadan ölürler. Ama benim yaşımda bir kurt her ay dönüşür.

—           Demek büyükbabana uğramanın nedeni buydu. Büyükbabanın anlattığı destan da bununla alakalıydı.

—           Evet. Destanda anlatılana göre dişi bir kurt doğum yapıyor. Bizim bildiğimiz kadarıyla ise dişi bir kurdun doğum yapabilmesi mümkün değil. Büyükbabam dönüşmemem ile bunu bağdaştırıyor. Hamile olabilirmişim.

—           Ne?

—           Biliyorum. Her zaman bir kız çocuğun olsun istedin. Ben ise doğum yapamayacağımı senden sakladım. Çok özür dilerim. Belki zamanı gelince evlatlık ediniriz diye düşünmüştüm.

—           Peki kurtlar doğum yapamıyorsa sen nasıl dünyaya geldin?

—           Benim babam bir kurttu. Annem normal bir insandı. Annem doğumdan sonra dayanamadı ve öldü. İşte annemin ölümü üzerinde seninle pek konuşmamamın nedeni de bu. Kendimi her zaman çok suçlu hissettim. Bir insanın bir kurt çocuk dünyaya getirdikten sonra daha fazla yaşaması mümkün değil.

—           Ya sen? Eğer hamileysen doğumdan sonra sana bir şey olacak mı?

—           David, bir kurdun hamile olması mümkün değil. Hepsi büyükbabamın anlattığı destandaki uydurma zırvalıklar. Gelecek dolunay mutlaka dönüşeceğim. Bu ay kendimi biraz hasta hissediyordum. Ondan dönüşmemiş olabilirim.

—           Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun? Her destanda doğruluk payı vardır. Yarın erkenden hastaneye kontrole gidiyoruz.

—           David, ne gerek var böyle şeylere? Gelecek ayı bekleyelim. O zaman da dönüşmezsem gideriz.

—           Yarın gidiyoruz. Konu kapanmıştır.